Η σημερινή παρουσία μου στη Συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν ήταν απλώς μια επαγγελματική υποχρέωση.
Βρέθηκα στον χώρο έχοντας έναν διττό ρόλο: από τη μια ως δημοσιογράφος που καταγράφει και ερμηνεύει τα γεγονότα και από την άλλη ως κυβερνητικός συνεργάτης που παρακολουθεί με προσοχή τις στοχεύσεις και τα μηνύματα που στέλνει η ηγεσία της Κυβέρνησης.
Από την πρώτη στιγμή, το κλίμα στην αίθουσα ήταν διαφορετικό από άλλες φορές. Υπήρχε μια ιδιαίτερη ζεστασιά, ένα πιο ανοιχτό πνεύμα συνεργασίας μεταξύ του Πρωθυπουργού και των δημοσιογράφων.
Οι ερωτήσεις που τέθηκαν ήταν αιχμηρές, αλλά οι απαντήσεις δόθηκαν με ψυχραιμία, διάθεση διαλόγου και χωρίς ίχνος αντιπαράθεσης.
Από τη θέση μου, ένιωσα και τη βαρύτητα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση όπως τα Τέμπη, η ακρίβεια και κρίσεις που άφησαν δυστυχώς το αποτύπωμα τους στη Ελληνική κοινωνία.
Ωστόσο, η Συνέντευξη αυτή έδωσε την αίσθηση μιας νέας εκκίνησης, με τον Πρωθυπουργό να επιδιώκει να ανοίξει σελίδα διαλόγου, όχι μόνο με τον Τύπο αλλά και με την κοινωνία συνολικά.
Για μένα, αυτή η συμμετοχή ήταν μια ακόμη εμπειρία που συνδύασε την επαγγελματική αντικειμενικότητα με την προσωπική εμπλοκή.
Φεύγοντας από την αίθουσα, είχα την αίσθηση ότι βρέθηκα μάρτυρας όχι μόνο μιας πολιτικής παρουσίασης, αλλά μιας προσπάθειας επαναπροσδιορισμού της σχέσης κυβέρνησης – πολιτών, μέσα από έναν πιο άμεσο και ανθρώπινο λόγο.
