Παρότι το τραγούδι του Ακύλας βρίσκεται έξω από τα μουσικά ακούσματα που προσωπικά είχα όλα αυτά τα χρόνια, θεωρώ πως οφείλω να αναγνωρίσω κάτι πολύ σημαντικό: για τον θεσμό της Eurovision Song Contest, το συγκεκριμένο κομμάτι αλλά και η συνολική σκηνική παρουσία του Ακύλα είναι ακριβώς αυτό που απαιτεί η εποχή και ο χαρακτήρας του διαγωνισμού.
Έχοντας διανύσει δεκαετίες μέσα στη μουσική βιομηχανία, έχω μάθει να ξεχωρίζω πότε ένας καλλιτέχνης διαθέτει τα στοιχεία που μπορούν να σταθούν σε μια τόσο μεγάλη Ευρωπαϊκή σκηνή.
Ο Ακύλας διαθέτει δυναμισμό, σύγχρονη αισθητική και μια παρουσία που μπορεί να επικοινωνήσει άμεσα με το κοινό.
Κόντρα στις εύκολες κριτικές και στους «γκρινιάρηδες» που πάντα θα υπάρχουν γύρω από κάθε νέα προσπάθεια, αξίζει να στηρίζουμε τα νέα παιδιά που τολμούν, δουλεύουν και κυνηγούν το όνειρό τους.
Από καρδιάς, εύχομαι στον Ακύλα καλή επιτυχία και μια δυνατή πορεία στη Eurovision.
Η μουσική χρειάζεται νέες φωνές, τόλμη και ανθρώπους που δεν φοβούνται να δοκιμαστούν μπροστά σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Άντε αδελφέ μου… Ferto!
