Ἀγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές ἐν Κυρίῳ,
Σήμερα η Εκκλησία μας σιωπά για λίγο μπροστά στο ανείπωτο μυστήριο.
Σήμερα δεν εξηγεί· προσκυνά.
Δεν αναλύει· δοξολογεί.
«Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν».
Ο άναρχος Θεός γίνεται Αρχή.
Ο άπειρος περιορίζεται.
Ο Δημιουργός χωρά σε μια φάτνη.
Ο Χριστός γεννιέται και μαζί Του γεννιέται ξανά η ελπίδα του κόσμου.
Στη Βηθλεέμ δεν βλέπουμε παλάτια, ούτε ισχύ, ούτε κοσμική δόξα.
Βλέπουμε φτώχεια, σιωπή, σκοτάδι νύχτας.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη νύχτα λάμπει το Φως που κανένα σκοτάδι δεν μπορεί να νικήσει.
Ο Θεός δεν έρχεται να μας εντυπωσιάσει.
Έρχεται να μας συναντήσει.
Δεν κατεβαίνει για να κρίνει, αλλά για να αγκαλιάσει.
Δεν έρχεται ως άρχοντας, αλλά ως βρέφος για να μη φοβηθεί κανείς να Τον πλησιάσει.
Αδελφοί μου,
Τα Χριστούγεννα δεν είναι μια ωραία ανάμνηση του παρελθόντος.
Δεν είναι ένα έθιμο, ούτε μια συγκινητική ιστορία.
Είναι πρόσκληση.
Πρόσκληση να γεννηθεί ο Χριστός και μέσα στη δική μας καρδιά.
Εκεί όπου υπάρχει φόβος, να γίνει ειρήνη.
Εκεί όπου υπάρχει μοναξιά, να γίνει παρηγοριά.
Εκεί όπου υπάρχει πληγή, να γίνει ίαση.
Ο κόσμος μας σήμερα κουράστηκε.
Κουράστηκε από λόγια χωρίς αλήθεια,
από υποσχέσεις χωρίς αγάπη,
από φως που λάμπει αλλά δεν ζεσταίνει.
Και γι’ αυτό ακριβώς, η φάτνη της Βηθλεέμ γίνεται το κέντρο της ιστορίας.
Εκεί όπου ο Θεός μας λέει:
«Δεν σας εγκατέλειψα. Είμαι εδώ. Μαζί σας».
Αγαπημένοι μου φιλοι,
Ας μη φοβηθούμε να γίνουμε κι εμείς φάτνη.
Να αδειάσουμε την καρδιά μας από τον εγωισμό, να τη ζεστάνουμε με ταπεινοφροσύνη, να την ανοίξουμε με συγχώρεση.
Ο Χριστός γεννιέται εκεί όπου υπάρχει αγάπη, εκεί όπου υπάρχει έλεος,
εκεί όπου ο άνθρωπος σκύβει στον άνθρωπο.
Ας γίνουν τα Χριστούγεννα μας όχι μόνο χαρούμενα, αλλά αληθινά.
Όχι μόνο φωτεινά, αλλά σωτήρια.
Όχι μόνο εορταστικά, αλλά μεταμορφωτικά.
Εύχομαι ο νεογέννητος Χριστός
να φωτίσει κάθε σπίτι,
να στηρίξει κάθε πονεμένη ψυχή,
να χαρίσει ειρήνη στις καρδιές και ελπίδα στον κόσμο.
Χριστός γεννάται — δοξάσατε.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλες και σε όλους.
