Σήμερα, 13 Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αριστείδη του Αθηναίου.
Για μένα, όμως, η σημερινή ημέρα έχει μια ξεχωριστή σημασία. Σήμερα θα γιόρταζε ο πατέρας μου, Αριστείδης.
Έφυγε από τη ζωή το 1985. Πέρασαν περισσότερα από σαράντα χρόνια, κι όμως υπάρχουν ημερομηνίες που δεν παλιώνουν. Η γιορτή του είναι μία από αυτές.
Δεν είναι μόνο η μνήμη της απώλειας. Είναι κυρίως η ανάμνηση ενός ανθρώπου που κάποτε ήταν εδώ, που είχε τη δική του φωνή, το δικό του χαμόγελο, τη δική του θέση στη ζωή μας και κάθε 13 Σεπτεμβρίου, μέσα από το όνομα του, είναι σαν να επιστρέφει για λίγο.
Σήμερα δεν θα του πω «χρόνια πολλά» όπως θα του τα έλεγα τότε. Θα του τα πω μόνο:
Να είσαι καλά στην Αγκαλιά Του Θεού.
Δεν σε ξεχνώ.
