Σε μια συγκινητική και υψηλού συμβολισμού τελετή, ο Δήμος Νεάπολης – Συκεών τίμησε σήμερα έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες δημιουργούς του 20ού και 21ου αιώνα, τον διακεκριμένο γλύπτη Ευάγγελο Μουστάκα.
Ο δήμαρχος Σίμος Δανιηλίδης απένειμε το βραβείο, ενώ είχα την τιμή να παρευρεθώ ως εκπρόσωπος της Ένωσης Δημοσιογράφων Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΔΗΠΗΤ) αλλά και ως γνήσιο τέκνο της Νεάπολης Θεσσαλονίκης, αποτίοντας φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που έχει ταυτίσει το όνομα του με την αισθητική ανύψωση του δημόσιου χώρου και την πνευματική ανάταση του σύγχρονου και όχι μόνο πολιτισμού μας.
Ο Ευάγγελος Μουστάκας είναι ο Άνθρωπος που έδωσε το υπέροχο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στις μνήμες και τις φωτογραφίες μας, την υπενθύμιση σε όποιον ξέχασε ή ξέχνα, κατά λάθος ή ηθελημένα πως η Μακεδονία είναι Ελληνική!!!
Ο Ευάγγελος Μουστάκας δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης. Είναι ένας πνευματικός εργάτης που μετουσιώνει το μέταλλο και το μάρμαρο σε μνήμη, ιστορία και ελευθερία.
Τα έργα του φέρουν μια βαθιά Ελληνικότητα, αλλά ταυτόχρονα αντηχούν πανανθρώπινα μηνύματα.
Μερικα.απο τα πιο γνωστά του έργα είναι το Μνημείο του Κυριάκου Μάτση, το Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων στην Πλατεία Καραϊσκάκη, το Ίκαρος “Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων” στο Αεροδρόμιο Δεκελείας – Τατόϊ, το Ίκαρος “Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων” στην Τανάγρα, το Μνημείο Εθνικής Αντίστασης – Θεσσαλονίκη, Η Συνάντηση, ο Ολυμπιονίκης Πυγμάχος, ο Κούρος Ισορροπιστής, ο Βατικιώτης Θαλασσινός, τα Ανάγλυφα της Καισαριανής κ.α.
Με μια πορεία δεκαετιών γεμάτη βραβεύσεις, διεθνείς διακρίσεις και διαρκή αναγνώριση, ο Ευάγγελος Μουστάκας συνεχίζει ακούραστα να δημιουργεί μέχρι και σήμερα, να εμπνέει και να υπηρετεί την Τέχνη με σεμνότητα, ήθος και αφοσίωση.
Η τιμή που του αποδόθηκε σήμερα δεν είναι απλώς μια συμβολική χειρονομία. Είναι μια ηθική υποχρέωση της κοινωνίας προς τους πνευματικούς της ταγούς. Είναι μια στιγμή ανάτασης και αναγνώρισης, μέσα σε εποχές που η ουσία τείνει να χαθεί πίσω από το πρόσκαιρο.
Ευχαριστούμε τον Ευάγγελο Μουστάκα που μας θυμίζει με κάθε του έργο πως η τέχνη μπορεί να είναι ταυτόχρονα σιωπηλή και εκκωφαντική· ριζωμένη στην ιστορία, αλλά στραμμένη στο μέλλον.
Είθε το φως της δημιουργίας του να συνεχίσει να μας καθοδηγεί.
