Η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, που η Αγία μας Εκκλησία τιμά στις 6 Αυγούστου, αποτελεί μία από τις λαμπρότερες στιγμές της επίγειας παρουσίας του Ιησού Χριστού.
Είναι η ημέρα κατά την οποία ο Χριστός φανερώνει στους μαθητές Του όχι απλώς ένα θαύμα, αλλά την ίδια τη Θεία Του δόξα.
Στο όρος Θαβώρ, ενώπιον των Αποστόλων Πέτρου, Ιακώβου και Ιωάννη, «μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών», το πρόσωπο Του έλαμψε σαν τον ήλιο και τα ιμάτιά Του έγιναν λευκά σαν το φως. Δίπλα Του εμφανίστηκαν ο Μωυσής και ο Προφήτης Ηλίας, ενώ η φωνή του Πατέρα ακούστηκε από τη φωτεινή νεφέλη: «Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε».
Η Μεταμόρφωση δεν σημαίνει ότι ο Χριστός άλλαξε φύση ή απέκτησε κάτι που προηγουμένως δεν είχε. Ως τέλειος Θεός και τέλειος Άνθρωπος, ήταν πάντοτε πλήρης Θείας δόξας. Εκείνο που άλλαξε ήταν η δυνατότητα των μαθητών να δουν, όσο μπορούσαν να αντέξουν, τη λαμπρότητα της Θεότητος Του.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας τονίζουν ότι ο Χριστός δεν μεταμορφώθηκε για τον εαυτό Του, αλλά μεταμόρφωσε την όραση των μαθητών Του, ώστε να γευθούν, έστω και για λίγο, τη δόξα της Βασιλείας Του Θεού.
Η χρονική στιγμή αυτού του γεγονότος δεν είναι τυχαία. Λίγο πριν από το Πάθος και τη Σταύρωση, ο Κύριος γνωρίζει ότι οι μαθητές Του θα κλονιστούν βλέποντας Τον να υποφέρει.
Γι’ αυτό τους αποκαλύπτει τη Θεία Του Μεγαλοπρέπεια, ώστε όταν Τον δουν επάνω στον Σταυρό, να μη θεωρήσουν ότι η σταύρωση αποτελεί ήττα, αλλά να κατανοήσουν ότι ο Ίδιος προσφέρει εκούσια τον εαυτό Του για τη σωτηρία του κόσμου.
Το φως του Θαβώρ προηγείται του Γολγοθά και προαναγγέλλει τη δόξα της Αναστάσεως.
Η παρουσία του Μωυσή και του Ηλία έχει επίσης βαθύ συμβολισμό. Ο Μωυσής εκπροσωπεί τον Νόμο, ενώ ο Ηλίας τους Προφήτες. Με την παρουσία τους βεβαιώνεται ότι ολόκληρη η Παλαιά Διαθήκη οδηγεί στον Χριστό και βρίσκει σε Εκείνον την ολοκλήρωση της.
Όσα προανήγγειλαν οι προφήτες και όσα προεικόνισε ο Νόμος εκπληρώνονται στο πρόσωπο του Θεανθρώπου.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η φωνή του Πατέρα: «Αὐτοῦ ἀκούετε».
Πρόκειται για μια διαχρονική εντολή προς κάθε άνθρωπο. Σε έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, αντιφατικές ιδέες και αμέτρητες φωνές που διεκδικούν την προσοχή μας, ο Θεός μάς δείχνει τον μοναδικό ασφαλή δρόμο: να ακούμε τον Χριστό. Όχι επιλεκτικά, αλλά με εμπιστοσύνη, υπακοή και αγάπη. Η χριστιανική ζωή δεν είναι απλώς αποδοχή μιας διδασκαλίας, είναι προσωπική σχέση με τον Ζώντα Χριστό.
Το άκτιστο φως του Θαβώρ αποτελεί μία από τις σημαντικότερες θεολογικές αλήθειες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Δεν είναι φυσικό φως ούτε δημιούργημα. Είναι η άκτιστη ενέργεια του Θεού, η ίδια δόξα που θα απολαύσουν οι άγιοι στη Βασιλεία των Ουρανών.
Οι μεγάλοι Πατέρες, και ιδιαίτερα ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, δίδαξαν ότι ο άνθρωπος μπορεί, με τη χάρη του Θεού, τον αγώνα της μετανοίας, την προσευχή και τη συμμετοχή στα Ιερά Μυστήρια, να γίνει μέτοχος αυτού του φωτός. Αυτή είναι η διδασκαλία της θεώσεως, που αποτελεί τον ύψιστο προορισμό του ανθρώπου.
Η Μεταμόρφωση αποκαλύπτει ακόμη τη μελλοντική μεταμόρφωση ολόκληρης της δημιουργίας.
Ο Θεός δεν ήρθε μόνο για να συγχωρήσει τις αμαρτίες μας, αλλά για να ανακαινίσει ολόκληρο τον άνθρωπο και, τελικά, όλη την κτίση.
Η αμαρτία παραμορφώνει τον άνθρωπο, ενώ η χάρη του Θεού τον μεταμορφώνει.
Ο άνθρωπος που αγαπά, συγχωρεί, ταπεινώνεται και ζει εν Χριστώ αρχίζει ήδη από αυτή τη ζωή να αντανακλά το φως της Βασιλείας.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Εκκλησία τοποθέτησε την εορτή μέσα στην περίοδο της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου.
Μέσα στον πνευματικό αγώνα, η Μεταμόρφωση γίνεται πηγή ελπίδας και ενίσχυσης. Δείχνει ότι ο δρόμος της θυσίας, της εγκράτειας και της μετάνοιας δεν οδηγεί στη λύπη, αλλά στη χαρά της Θείας Κοινωνίας.
Όπως οι μαθητές ανέβηκαν στο όρος για να αντικρίσουν τη Δόξα Του Κυρίου, έτσι και κάθε πιστός καλείται να ανέβει το προσωπικό του «Θαβώρ», αφήνοντας πίσω τα πάθη, τον εγωισμό και την αμαρτία.
Αξίζει να θυμηθούμε και ένα ακόμη στοιχείο.
Ο Απόστολος Πέτρος, συγκλονισμένος από την εμπειρία, είπε: «Κύριε, καλόν εστίν ημάς ώδε είναι». Ήθελε να παραμείνει για πάντα μέσα σε εκείνη τη Θεία Παρουσία.
Όμως ο Χριστός δεν τους άφησε να μείνουν στο βουνό. Τους οδήγησε ξανά στην καθημερινότητα, γιατί η αληθινή πίστη δεν είναι φυγή από τον κόσμο, αλλά μεταμόρφωση του κόσμου μέσα από τη ζωή του πιστού.
Ο χριστιανός καλείται να μεταφέρει το φως του Θαβώρ στην οικογένεια του, στην εργασία του, στην κοινωνία και σε κάθε άνθρωπο που συναντά.
Το μήνυμα της Μεταμορφώσεως παραμένει σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η σύγχυση, η απογοήτευση και η πνευματική ξηρασία, η Εκκλησία μάς υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος για το σκοτάδι, αλλά για το φως.
Ο Χριστός δεν ήρθε απλώς να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, ήρθε να μας κάνει κοινωνούς της Θείας Ζωής, να μας ανοίξει τον δρόμο προς την αιώνια Βασιλεία και να μας αποκαλύψει ποιος είναι ο πραγματικός προορισμός μας.
Η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος είναι, τελικά, μια πρόσκληση προς όλους μας.
Μας καλεί να αφήσουμε πίσω την πνευματική αδράνεια, να ανανεώσουμε τη σχέση μας με τον Θεό, να εμπιστευθούμε το Ευαγγέλιο και να αγωνιστούμε για τη δική μας εσωτερική μεταμόρφωση. Όσο περισσότερο ο άνθρωπος πλησιάζει τον Χριστό, τόσο περισσότερο φωτίζεται από τη χάρη Του. Και τότε γίνεται κι ο ίδιος φως για τον κόσμο, εκπληρώνοντας τον λόγο του Κυρίου: «Οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων». Αυτή είναι η ουσία της εορτής· η φανέρωση της Θείας Δόξας και η υπόσχεση ότι κάθε άνθρωπος, με τη χάρη του Θεού, μπορεί να μεταμορφωθεί και να γίνει πολίτης της αιώνιας Βασιλείας Του.
Χρόνια πολλά!!!
Η φωτογραφία από την Ιερά Πανήγυρη της Μεταμόρφωσης Του Σωτήρος της οδού Εγνατίας της Θεσσαλονίκης.
