Δεν αποτελεί πολυτέλεια ούτε προνόμιο των λίγων, αλλά δικαίωμα όλων, ανεξαρτήτως καταγωγής, θρησκείας, ταυτότητας ή προσωπικών επιλογών.
Είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζεται κάθε πραγματικά δίκαιη και ανθρώπινη κοινωνία.
Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να σκέφτεται ελεύθερα, να εκφράζεται χωρίς φόβο, να πιστεύει σε ό,τι ο ίδιος θεωρεί αληθινό, να αγαπά όποιον επιλέγει και να διαμορφώνει τη ζωή του σύμφωνα με τις δικές του αξίες.
Η ελευθερία αυτή σταματά μόνο εκεί που αρχίζει η βλάβη προς τον άλλον.
Όταν οι επιλογές δεν προκαλούν κακό, δεν υπάρχει καμία ηθική ή κοινωνική βάση για περιορισμό τους είναι αναφαίρετες!
Απέναντι σε αυτή την αρχή στέκονται ιδεολογίες και συμπεριφορές που επιδιώκουν να επιβάλουν ομοιομορφία, να κατατάξουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες «ανώτερων» και «κατώτερων», να περιορίσουν τη διαφορετικότητα και να ελέγξουν την ανθρώπινη έκφραση.
Ο ρατσισμός, σε κάθε του μορφή — φυλετικός, θρησκευτικός, κοινωνικός ή σχετικός με την ταυτότητα και τον σεξουαλικό προσανατολισμό — δεν είναι απλώς μια άδικη στάση.
Είναι μια επικίνδυνη νοοτροπία που δηλητηριάζει την κοινωνία, καλλιεργεί τον φόβο και νομιμοποιεί τον αποκλεισμό.
Η Ιστορία έχει δείξει ξεκάθαρα πού οδηγεί αυτός ο δρόμος.
Όταν το μίσος γίνει αποδεκτό, παύει να είναι απλώς λόγος και μετατρέπεται σε πράξη.
Οι διακρίσεις γίνονται διώξεις, οι διώξεις βία και η βία μπορεί να φτάσει σε ακραίες μορφές που στιγματίζουν την Ανθρωπότητα.
Καμία κοινωνία δεν είναι ασφαλής όταν επιτρέπει να αμφισβητείται η αξία του ανθρώπου, οποιασδήποτε φυλής ή θρησκεύματος και αν είναι!
Η πραγματική δύναμη μιας κοινωνίας δεν βρίσκεται στην επιβολή μιας ενιαίας ταυτότητας, αλλά στην αποδοχή της ποικιλομορφίας της.
Στην ικανότητα της να δίνει χώρο σε κάθε φωνή, να προστατεύει τον αδύναμο, να σέβεται τον διαφορετικό και να ενθαρρύνει τον διάλογο αντί της καταστολής.
Η ελευθερία του λόγου, της πίστης και της προσωπικής έκφρασης δεν είναι απειλή — είναι προϋπόθεση προόδου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα είναι αποδεκτά.
Η ελευθερία δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να δικαιολογεί το μίσος, τη βία ή την καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων.
Υπάρχει μια σαφής γραμμή ανάμεσα στην ελεύθερη έκφραση και στη βλαπτική συμπεριφορά και αυτή η γραμμή είναι που προστατεύει την κοινωνική ισορροπία.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, η υπεράσπιση της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν είναι δεδομένη υπόθεση. Είναι ευθύνη.
Ευθύνη ατομική και συλλογική. Κάθε φορά που βλέπουμε τον ρατσισμό να εκφράζεται, τη μισαλλοδοξία να δυναμώνει ή την ελευθερία να περιορίζεται, οφείλουμε να μην μένουμε σιωπηλοί.
Όχι με φανατισμό, αλλά με καθαρή σκέψη. Όχι με μίσος, αλλά με σταθερή στάση. Με σεβασμό, αλλά και με αποφασιστικότητα.
Γιατί η ελευθερία δεν είναι κάτι που χαρίζεται. Κατακτάται, προστατεύεται και διατηρείται μόνο όταν οι άνθρωποι επιλέγουν να την υπερασπίζονται καθημερινά και μια κοινωνία που σέβεται τον άνθρωπο σε όλη του τη διαφορετικότητα είναι η μόνη κοινωνία που μπορεί πραγματικά να προχωρήσει μπροστά και να εξελίξει το Ανθρώπινο είδος.
Δε θα ανεχτώ προσωπικά καμία ρατσιστική ή ναζιστική συμπεριφορά από όποιον και αν προέρχεται, οποιασδήποτε φυλής και αν είναι και οποιουδήποτε θρησκεύματος.
Η ελευθερία της προσωπικότητας και η ειρήνη θα με έχουν πάντοτε υπέρμαχο στο πλευρό τους.-
