Το βράδυ του Σαββάτου 31 Ιανουαρίου 2026, το «Nouvele» δεν φιλοξένησε απλώς τον ετήσιο χορό της Ποντιακής Εστίας Νεάπολης.
Φιλοξένησε μνήμη, ταυτότητα και μια κοινότητα που ξέρει να στέκεται όρθια, ακόμα κι όταν ο κόσμος γύρω της μοιάζει να χορεύει άνω κάτω.
Από νωρίς, ο χώρος γέμισε κόσμο. Όχι απλώς παρευρισκόμενους, αλλά ανθρώπους που κουβαλούσαν στις πλάτες τους ιστορίες, ρίζες και βλέμματα που αναγνωρίζονται χωρίς συστάσεις.
Το Ποντιακό και λαϊκό πρόγραμμα δεν λειτούργησε ως ψυχαγωγία. Ήταν κάλεσμα. Και όσοι το άκουσαν, σηκώθηκαν.
Οι λύρες έκοβαν τον αέρα με ακρίβεια χειρουργού, τα νταούλια έδιναν τον ρυθμό της καρδιάς, και κάθε χορευτικό βήμα έμοιαζε με υπόσχεση ότι τίποτα δεν χάθηκε όσο συνεχίζει να μεταδίδεται.
Οι κύκλοι των χορευτών άνοιγαν και έκλειναν σαν ζωντανός οργανισμός. Εκεί, δεν υπήρχαν πρώτες σειρές. Υπήρχε μόνο συμμετοχή.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, πέρα από το πλήθος του κόσμου, ο Δημήτρης Βαλάντης Καραμπουρούνης, πρόεδρος της Κοινωνικής Οργάνωσης Αντικρίση, η πρώην Υφυπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Νοτοπούλου, η πολιτεύτρια της Νέας Δημοκρατίας Αφροδίτη Νέστορα, ο πολιτευτής της Ελληνικής Λύσης Γιώργος Κομνηνός, ο δήμαρχος Νεάπολης Σίμος Δανιηλίδης, καθώς και άλλοι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Όλοι τους, για λίγες ώρες, άφησαν τους τίτλους έξω από την πόρτα και μπήκαν σε έναν χώρο όπου η παράδοση δεν διαπραγματεύεται.
Ο πρόεδρος της Ποντιακής Εστίας Νεάπολης, Δημήτρης Ζιγκερίδης, με λόγο λιτό και ουσιαστικό, έδωσε το στίγμα της βραδιάς. Όχι ως διοργανωτής, αλλά ως θεματοφύλακας μιας συνέχειας που δεν γράφεται σε πρακτικά, αλλά σε στιγμές σαν κι αυτή.
Ο ετήσιος χορός δεν ήταν απλώς μια επιτυχημένη εκδήλωση. Ήταν απόδειξη. Ότι η παράδοση δεν είναι βιτρίνα. Είναι πράξη. Είναι επιλογή. Είναι άνθρωποι που συναντιούνται, χορεύουν, θυμούνται και προχωρούν.
Και όταν τα φώτα χαμήλωσαν και η μουσική κόπασε, έμεινε κάτι πιο δυνατό από τον ήχο. Έμεινε η αίσθηση ότι για ένα βράδυ, η Νεάπολη δεν διασκέδασε απλώς. Δήλωσε ποια είναι.
Πλήρες φωτογραφικό υλικό στο Instagram.
