Η εορτή των Αγίων Θεοφανείων αποτελεί μία από τις μεγάλες δεσποτικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και κορυφώνει τον εορταστικό κύκλο του Αγίου Δωδεκαημέρου.
Είναι η εορτή κατά την οποία ο Θεός φανερώνεται στον κόσμο όχι πλέον αινιγματικά ή προφητικά, αλλά φανερά και ιστορικά, μέσα στον χρόνο και την ανθρώπινη πραγματικότητα.
Στον Ιορδάνη ποταμό, κατά τη Βάπτιση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αποκαλύπτεται για πρώτη φορά με σαφήνεια το μυστήριο της Αγίας Τριάδος:
ο Υιός βαπτίζεται,
το Άγιο Πνεύμα κατέρχεται «ἐν εἴδει περιστερᾶς»,
και η φωνή του Πατρός μαρτυρεί:
«Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα».
Η Βάπτιση του Χριστού δεν γίνεται για τη δική Του κάθαρση – Εκείνος είναι αναμάρτητος – αλλά για τη δική μας σωτηρία.
Ο Χριστός κατεβαίνει στα νερά για να αγιάσει την κτίση, να συντρίψει την εξουσία του κακού και να ανοίξει τον δρόμο της αναγέννησης του ανθρώπου. Τα νερά του Ιορδάνη γίνονται σύμβολο όλης της δημιουργίας που προσμένει την 0απολύτρωση.
Η εορτή των Θεοφανείων συνδέεται άρρηκτα με το μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος.
Όπως ο Χριστός εξέρχεται από τα νερά για να αρχίσει τη δημόσια σωτηριώδη δράση Του, έτσι και κάθε βαπτισμένος χριστιανός καλείται να ζήσει ως «καινή κτίση», φωτισμένος από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Γι’ αυτό και η Εκκλησία ονομάζει την ημέρα αυτή και «Φώτα», καθώς ο Χριστός είναι το αληθινό Φως που φωτίζει «πάντα άνθρωπον».
Ο Μέγας Αγιασμός των υδάτων, που τελείται την ημέρα των Θεοφανείων, δεν είναι απλώς μια ευλογητική πράξη, αλλά μια δυναμική μαρτυρία ότι ολόκληρος ο κόσμος καλείται να μεταμορφωθεί και να αγιαστεί.
Το νερό, στοιχείο ζωής, γίνεται φορέας χάριτος και σημείο της παρουσίας του Θεού μέσα στην καθημερινότητα του ανθρώπου.
Σε έναν κόσμο που συχνά σκοτεινιάζει από την αδικία, την ανασφάλεια και την απώλεια νοήματος, τα Άγια Θεοφάνεια υπενθυμίζουν ότι ο Θεός δεν μένει μακριά από την ανθρώπινη ιστορία.
Κατεβαίνει, φανερώνεται, αγιάζει και σώζει. Καλεί τον άνθρωπο όχι μόνο να πιστέψει, αλλά να μεταμορφώσει τη ζωή του.
Τα Άγια Θεοφάνεια δεν είναι απλώς ανάμνηση ενός γεγονότος του παρελθόντος· είναι πρόσκληση ζωής.
Πρόσκληση να βαδίσουμε στο φως, να ζήσουμε ως παιδιά του Θεού και να γίνουμε μάρτυρες της αγάπης Του μέσα στον κόσμο.
