Αγαπητοί αδελφοί,
φθάσαμε σήμερα στη φοβερότερη και αγιότερη ημέρα της Μεγάλη Εβδομάδα, τη Μεγάλη Παρασκευή, την ημέρα των Αγίων Παθών του Κυρίου.
Η Εκκλησία μας στέκεται με δέος και σιωπή μπροστά στο μέγα μυστήριο:
το Πάθος και τη Σταύρωση του Ιησούς Χριστός.
Αδελφοί μου,
σήμερα δεν είναι μια απλή ανάμνηση.
Δεν είναι μια ιστορική αναφορά.
Είναι συμμετοχή. Είναι βίωμα. Είναι πρόσκληση να σταθούμε κι εμείς κάτω από τον Σταυρό.
Ο Χριστός, ο αναμάρτητος, ο Υιός του Θεού, οδηγείται σε δίκη. Μια δίκη άδικη, προσχηματική. Το Συνέδριο των Ιουδαίων Τον καταδικάζει. Παραδίδεται στους Ρωμαίους. Εξευτελίζεται, μαστιγώνεται, εμπαίζεται.
Και όμως… δεν αντιστέκεται.
Δεν εκδικείται.
Δεν καταριέται.
Σηκώνει τον Σταυρό Του και βαδίζει προς τον Γολγοθά.
Εκεί, πάνω στον Σταυρό, αποκαλύπτεται η απόλυτη αγάπη.
Μια αγάπη που δεν ζητά τίποτα.
Μια αγάπη που συγχωρεί ακόμη και τους σταυρωτές της.
«Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι».
Αδελφοί μου,
ποιος από εμάς μπορεί να συγχωρήσει έτσι;
Ποιος μπορεί να αγαπήσει έτσι;
Κι όμως, αυτός είναι ο δρόμος που μας δείχνει ο Χριστός. Ο δρόμος της θυσίας. Ο δρόμος της συγχώρησης. Ο δρόμος της ταπείνωσης.
Σήμερα βλέπουμε τον Θεό να σταυρώνεται.
Τον Δημιουργό να πεθαίνει για το δημιούργημά Του.
Τον Αθώο να θυσιάζεται για τους ενόχους.
Και μέσα σε αυτό το σκοτάδι, γεννιέται το φως της σωτηρίας.
Αδελφοί μου,
η Μεγάλη Παρασκευή δεν είναι ημέρα απελπισίας. Είναι ημέρα συντριβής, αλλά και ελπίδας. Γιατί ο Σταυρός δεν είναι το τέλος.
Είναι η αρχή. Είναι η γέφυρα που ενώνει τη γη με τον ουρανό.
Ας σταθούμε, λοιπόν, κι εμείς κάτω από τον Σταυρό:
με ταπείνωση,
με σιωπή,
με ευγνωμοσύνη.
Ας αναλογιστούμε:
Τι προσφέραμε εμείς σε Αυτόν που προσέφερε τα πάντα;
Πώς ανταποκρινόμαστε σε αυτή τη θυσία;
Ας αφήσουμε την καρδιά μας να συντριβεί.
Ας συγχωρήσουμε όσους μας πλήγωσαν.
Ας αγαπήσουμε χωρίς όρους.
Και όταν θα ακολουθήσουμε τον Επιτάφιο, ας μην το κάνουμε απλώς ως έθιμο. Ας το ζήσουμε ως προσωπική πορεία: από τον θάνατο προς τη ζωή.
Αδελφοί μου,
σήμερα σιωπούμε…
γιατί μπροστά στον Σταυρό, τα λόγια περισσεύουν.
Μένει μόνο η αγάπη.
Αμήν.
