Αγαπητοί αδελφοί,
σήμερα, μέσα στην ιερή πορεία της Μεγάλη Εβδομάδα, στεκόμαστε με κατάνυξη στη Μεγάλη Τρίτη, ημέρα βαθιάς πνευματικής εγρήγορσης και αυτοεξέτασης.
Η Εκκλησία μας προβάλλει ενώπιόν μας την παραβολή των Δέκα Παρθένων, όπως την παραδίδει το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, για να μας αφυπνίσει και να μας καλέσει σε μετάνοια.
Ο Ιησούς Χριστός μάς μιλά για δέκα παρθένες που περίμεναν τον Νυμφίο. Όλες κρατούσαν λαμπάδες. Όλες ξεκίνησαν με τον ίδιο σκοπό. Όμως δεν έφτασαν όλες στο ίδιο τέλος. Πέντε ήταν φρόνιμες και προετοιμασμένες· είχαν μαζί τους λάδι. Οι άλλες πέντε ήταν μωρές· αμέλησαν να φροντίσουν για το αναγκαίο.
Και όταν, μέσα στη σιωπή της νύχτας, ακούστηκε η φωνή «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται», τότε φάνηκε η διαφορά. Οι έτοιμες μπήκαν στη χαρά του γάμου. Οι απροετοίμαστες έμειναν έξω. Και η θύρα έκλεισε.
Αδελφοί μου,
ο Νυμφίος είναι ο ίδιος ο Χριστός, που έρχεται απροσδόκητα, «ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός», κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Οι παρθένες είμαστε όλοι εμείς. Οι λαμπάδες είναι η πίστη μας. Και το λάδι… το λάδι είναι η ζωή μας: τα έργα της αγάπης, η ελεημοσύνη, η συγχώρηση, η καθαρότητα της καρδιάς, η παρουσία του Άγιο Πνεύμα μέσα μας.
Δεν αρκεί, αδελφοί μου, να κρατάμε μια λαμπάδα στα χέρια. Δεν αρκεί να λέμε ότι πιστεύουμε. Χρειάζεται να έχουμε και το λάδι, για να παραμένει η φλόγα ζωντανή.
Γιατί έρχεται στιγμή που η πίστη δοκιμάζεται. Έρχεται η ώρα που αποκαλύπτεται αν ζήσαμε αληθινά ή επιφανειακά.
Η παραβολή αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία. Είναι ένας καθρέφτης. Μας καλεί να αναρωτηθούμε:
Είμαστε άραγε έτοιμοι;
Έχουμε φροντίσει την ψυχή μας;
Ζούμε με επίγνωση ότι ο Χριστός μπορεί να έρθει «ανά πάσα στιγμή»;
Και κάτι ακόμη, πολύ σημαντικό: όταν οι μωρές παρθένες ζήτησαν λάδι από τις φρόνιμες, εκείνες δεν μπόρεσαν να τους δώσουν. Αυτό μας διδάσκει ότι η σωτηρία είναι προσωπική υπόθεση. Δεν μπορούμε να δανειστούμε πίστη, ούτε αγάπη, ούτε μετάνοια την τελευταία στιγμή.
Αδελφοί μου,
η Μεγάλη Τρίτη είναι μια κραυγή αγάπης της Εκκλησίας προς όλους μας:
«Ξυπνήστε! Μη χάνετε τον χρόνο! Γρηγορείτε!»
Δεν γνωρίζουμε ούτε την ημέρα ούτε την ώρα. Γνωρίζουμε όμως ότι τώρα είναι ο καιρός της προετοιμασίας. Τώρα είναι η ευκαιρία της επιστροφής. Τώρα είναι η στιγμή να γεμίσουμε τη λαμπάδα της ψυχής μας με το λάδι της αγάπης.
Ας μην περιμένουμε την τελευταία ώρα.
Ας μην αφήσουμε την καρδιά μας να σκοτεινιάσει από αμέλεια.
Ας αγωνιστούμε να είμαστε μεταξύ των φρονίμων παρθένων.
Και όταν έρθει ο Νυμφίος, να αξιωθούμε να ακούσουμε εκείνο το μακάριο κάλεσμα:
«Εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου».
Αμήν.
