Στη λαμπρή μνήμη του Αγίου Νικολάου, του θαυματουργού προστάτη των ναυτικών και θερμού υπερασπιστή κάθε πονεμένης ψυχής, η Εκκλησία μας υψώνει σήμερα ύμνους ευγνωμοσύνης.
Ο Άγιος Νικόλαος, ο επίσκοπος των Μύρων της Λυκίας, δεν είναι απλώς μία από τις πιο αγαπητές μορφές της Ορθοδοξίας∙ αποτελεί ζωντανό παράδειγμα ταπείνωσης, ελεημοσύνης και ανιδιοτελούς αγάπης.
Από τα νεανικά του χρόνια διακρίθηκε για την απαρασάλευτη πίστη και την απλόχερη προσφορά προς τον συνάνθρωπο.
Η γλυκύτητα του χαρακτήρα του, η βαθιά κατανόηση των ανθρώπινων πόνων και η διάπυρη προσευχή του προς τον Θεό τον ανέδειξαν ως έναν από τους πλέον φωτεινούς ποιμένες της Εκκλησίας.
Δεν κρατούσε για τον εαυτό του τίποτε∙ ό,τι είχε το μετέτρεπε σε χαρά και ανακούφιση για τους άλλους.
Οι πράξεις του Αγίου Νικολάου δεν περιορίστηκαν ποτέ στο πλαίσιο της καθημερινής φιλανθρωπίας.
Με θαυματουργικό τρόπο διέσωσε ναυτικούς από θαλασσοταραχές, προστάτευσε αθώους από άδικες καταδίκες και παρενέβη με τρόπο Θεϊκό σε στιγμές μεγάλου κινδύνου.
Γι’ αυτό κι ο λαός, με βαθύ σεβασμό, τον αποκάλεσε «κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητος».
Κάθε λαμπρή ημέρα της μνήμης του, οι καμπάνες των Ιερών Ναών ηχούν χαρμόσυνα, υπενθυμίζοντας μας πως ο δρόμος που χάραξε ο Άγιος είναι δρόμος προσφοράς, συμπόνιας και έμπρακτης Χριστιανικής ζωής.
Οι ναυτικοί μας τον αισθάνονται ως ακοίμητο φύλακα των κυμάτων∙ οι οικογένειες ως στοργικό προστάτη∙ οι δοκιμαζόμενοι ως ελπίδα που δεν σβήνει.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το παράδειγμά του μας καλεί να αναζητήσουμε το αληθινό νόημα της αγαθότητας.
Να ανοίξουμε την καρδιά μας στο φως, να απλώσουμε το χέρι στον αδελφό, να γίνουμε και εμείς φορείς ειρήνης και θαλπωρής.
Ας παρακαλέσουμε τον Άγιο Νικόλαο να σκεπάζει με τη χάρη του κάθε σπίτι, κάθε ταξίδι, κάθε άνθρωπο που αγωνιά και προσεύχεται.
Κι ας τον τιμούμε όχι μόνο με λόγια, αλλά με ζωή εμπνευσμένη από την Αγιότητα και τη θυσιαστική αγάπη του.
Άγιε του Θεού Νικόλαε, πρέσβευε υπέρ ημών!
