Σήμερα, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει με λαμπρότητα και πνευματική χαρά τη μνήμη του ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Αγίου Φανουρίου, του θαυματουργού, του Αγίου που έγινε στην καρδιά του λαού μας συνώνυμο της ελπίδας, της φανέρωσης και της Θείας παρηγοριάς.
Ο Άγιος Φανούριος, νεαρός στην ηλικία και γενναίος στην πίστη, μαρτύρησε κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, δίνοντας την ομολογία του Χριστού με θάρρος και αυταπάρνηση.
Η ιστορία του μας είναι γνωστή κυρίως μέσα από τη θαυμαστή ανεύρεση της εικόνος του στη Ρόδο, τον 14ο αιώνα.
Η εικόνα αυτή τον παρουσίαζε περιβεβλημένο με στρατιωτική στολή, να κρατά στο χέρι του τον σταυρό της νίκης και να περιβάλλεται από παραστάσεις των βασανιστηρίων που υπέστη για την Πίστη του.
Από τότε ο Άγιος έγινε γνωστός σε όλη την Ορθοδοξία και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, όπου οι πιστοί έμαθαν να τον επικαλούνται σε κάθε δυσκολία.
Ο λαός μας με αγάπη τον αποκάλεσε «Άγιο της φανέρωσης»· αυτόν που αποκαλύπτει λύσεις σε προβλήματα, που οδηγεί έξω από δρόμους χαμένους, που στηρίζει τους αποκαμωμένους και που κυρίως δίνει ελπίδα σε όσους τον επικαλούνται με πίστη.
Δεν είναι τυχαίο ότι εκατοντάδες μαρτυρίες διασώζονται από απλούς ανθρώπους, οι οποίοι βρήκαν εργασία, υγεία, ειρήνη στην οικογένεια ή ακόμα και χαμένα αντικείμενα με τη βοήθεια του.
Η παράδοση της φανουρόπιτας είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έθιμα της ημέρας.
Οι πιστοί την προσφέρουν στον Ιερό Ναό με ευγνωμοσύνη προς τον Άγιο, ζητώντας του να τους «φανερώσει» ό,τι έχουν ανάγκη.
Η πράξη αυτή, πέρα από ευλάβεια, συμβολίζει και την κοινωνία, την αγάπη και τη χαρά που μοιραζόμαστε με τους συνανθρώπους μας.
Στην εορτή του Αγίου Φανουρίου, κάθε χριστιανός καλείται να ενθυμηθεί ότι η φανέρωση του Θεού δεν είναι απλώς μια εξωτερική βοήθεια, αλλά κυρίως μια εσωτερική καθοδήγηση· μια υπενθύμιση ότι ο Χριστός μάς αποκαλύπτεται καθημερινά μέσα στη ζωή μας, όταν ζούμε με πίστη, ταπείνωση και αγάπη.
Ο Άγιος Φανούριος γίνεται για εμάς σημείο ζωντανό ότι η Εκκλησία είναι πάντοτε ζώσα και ότι οι Άγιοι είναι συνοδοιπόροι μας στον δρόμο της σωτηρίας.
Ας αναφωνήσουμε, λοιπόν, όλοι με μια καρδιά και μια φωνή:
Άγιε Φανούριε, πρέσβευε υπέρ ημών!
Κι ας είναι η σημερινή πανηγυρική ημέρα πηγή χαράς, πίστης και ελπίδας για κάθε χριστιανική οικογένεια.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους όσους φέρουν το όνομα του Αγίου, αλλά και σε κάθε πιστό που σήμερα μετέχει στη χαρά της Εκκλησίας μας.
Τέλος, ας δούμε τι συμβολίζει η φανουρόπιτα και γιατί θα πρέπει πραγματικά να την προσφέρουμε:
Η ιστορία της Φανουρόπιτας πηγάζει από την παράδοση γύρω από τη μητέρα του Αγίου Φανουρίου.
Σύμφωνα με την παράδοση, η μητέρα του Αγίου ήταν αμαρτωλή και σκληρή με τους φτωχούς, συμπεριφερόμενη απάνθρωπα σε όσους είχαν ανάγκη.
Αυτή η κακία της οδήγησε την ψυχή της στην κόλαση.
Παρά τις προσπάθειες του Αγίου Φανουρίου να τη σώσει, δεν τα κατάφερε, και έτσι παρακάλεσε ο Άγιος, να μην φτιάχνεται τίποτα για αυτόν, παρά μόνο για τη μνήμη και τη σωτηρία της ψυχής της μητέρας του.
Αυτός είναι ο λόγος που στις 27 Αυγούστου, ημέρα εορτασμού του Αγίου Φανουρίου, οι νοικοκυρές φτιάχνουν τη Φανουρόπιτα.
Η πίτα αυτή προσφέρεται στην εκκλησία, όπου ο ιερέας την ευλογεί και κάνει το πρώτο χάραγμα, σχηματίζοντας ένα Σταυρό.
Αργότερα, η πίτα μοιράζεται στη γειτονιά με την ευχή «Θεός σχωρεσ’ τη μάνα του Αγίου Φανουρίου», προκειμένου να συγχωρεθεί η ψυχή της μητέρας του Αγίου.
Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τη Φανουρόπιτα είναι παραδοσιακά επτά ή εννέα, αριθμοί που έχουν ιδιαίτερη σημασία στην Ορθόδοξη παράδοση.
Τα επτά υλικά συμβολίζουν τα επτά μυστήρια της Εκκλησίας και τις επτά ημέρες της δημιουργίας, ενώ τα εννέα υλικά αντιπροσωπεύουν τα εννέα τάγματα των αγγέλων.
Συχνά, η προσευχή συνοδεύεται από την υπόσχεση: «Άγιε μου Φανούρη, φανέρωσε μου το… και εγώ θα φτιάξω μια πίτα για την ψυχή της μάνας σου».
Αφού λάβουν την απάντηση, οι πιστοί ετοιμάζουν τη Φανουρόπιτα, την πηγαίνουν στην εκκλησία για να διαβαστεί από τον ιερέα, και στη συνέχεια τη μοιράζουν, ζητώντας να συγχωρεθεί η μητέρα του Αγίου.
Η Φανουρόπιτα, πέρα από ένα απλό γλύκισμα, είναι μια πράξη πίστης και αφοσίωσης, που συνδέει τους πιστούς με την παράδοση και την πνευματική κληρονομιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Οτιδήποτε άλλο ξεφεύγει από την εκκλησιαστική παράδοση.
Εγω πάντως ζητώ από τον Άγιο να μου φωτίζει το δρόμο της ζωής, τον δρόμο προς Τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό!!!
Και του χρόνου με υγεία!
Οι φωτογραφίες είναι από τις Ιερές Πανηγύρεις του Ιερού Ναού του Αγίου στην περιοχή του Ιπποκράτειου νοΡετζίκι και
