Η πέμπτη Κυριακή από το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη στη συνάντηση του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα, ένα γεγονός που διασώζεται στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (Ιω. 4, 5-42).
Η περικοπή αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορική διήγηση· είναι μια αποκάλυψη της Θείας αγάπης που υπερβαίνει κοινωνικά όρια, ένα κάλεσμα σε αληθινή λατρεία και μια δυναμική πορεία μεταμόρφωσης.
Ο Χριστός, κουρασμένος από την οδοιπορία, κάθεται στο φρέαρ του Ιακώβ και ζητά νερό από μια γυναίκα Σαμαρείτιδα.
Ήδη από την αρχή, το γεγονός προκαλεί εντύπωση.
Οι Ιουδαίοι δεν είχαν κοινωνίες με τους Σαμαρείτες και η συνομιλία ενός άνδρα – και μάλιστα Ραββί – με μια γυναίκα δημόσια ήταν αντισυμβατική.
Ο Ιησούς όμως σπάζει κάθε ανθρώπινο φραγμό: εθνικό, κοινωνικό, ηθικό.
Το “Ζωντανό Νερό” Ο Χριστός, δεν ζητά απλώς νερό. Χρησιμοποιεί τη φυσική δίψα για να αποκαλύψει μια πνευματική πραγματικότητα: «Ὅς δ’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα» (Ιω. 4,14). Το «ζωντανό νερό» είναι η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, η πηγή της ζωής, η αληθινή ικανοποίηση της ύπαρξης, που δεν εξαρτάται από την εξωτερική κατάσταση του ανθρώπου αλλά από τη σχέση του με τον Θεό.
Ο Χριστός αποκαλύπτει στη Σαμαρείτιδα όλη της τη ζωή.
Δεν την καταδικάζει, αλλά την καλεί σε μετάνοια.
Η αποκάλυψη αυτή είναι καθοριστική: η γυναίκα μεταβαίνει από την άγνοια στην επίγνωση, από την αμαρτία στην αναζήτηση της Αλήθειας και τελικά, αναγνωρίζει τον Χριστό ως Μεσσία.
Ένα κομβικό σημείο της συνομιλίας είναι η ερώτηση της Σαμαρείτιδος για τον τόπο της λατρείας.
Ο Χριστός αποκαλύπτει πως «πνεύμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν» (Ιω. 4,24).
Η πίστη δεν εξαντλείται σε τύπους και εξωτερικές λατρείες, αλλά στην εσωτερική σχέση με τον Θεό – στην αλήθεια και στο πνεύμα.
Η Σαμαρείτιδα – γνωστή στην παράδοση ως Αγία Φωτεινή – γίνεται αποστολική μορφή.
Αναγγέλλει στους συμπολίτες της το μεγάλο μήνυμα: «Ἔλθετε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα». Ολόκληρη η πόλη οδηγείται στον Χριστό χάρη στη μαρτυρία της.
Το Πνευματικό Μήνυμα της Ημέρας:
Η Κυριακή της Σαμαρείτιδος μάς καλεί: – Να αναγνωρίσουμε τη δίψα μας για το «ζωντανό νερό», δηλαδή την παρουσία Του Θεού στη ζωή μας.
– Να μην φοβόμαστε την αποκάλυψη της αλήθειας του εαυτού μας μπροστά στον Χριστό, γιατί μόνο τότε θεραπευόμαστε.
– Να εμβαθύνουμε στη λατρεία μας όχι μόνο με εξωτερικές πράξεις, αλλά «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ».
– Να γίνουμε και εμείς μάρτυρες της Χάριτος και της Αλήθειας Του, όπως η Σαμαρείτιδα.
Η σημερινή Ευαγγελική περικοπή δεν είναι απλώς μια ιστορία μετανοίας, αλλά και ελπίδας:
Πως ο Θεός έρχεται στον άνθρωπο, όχι για να τον κρίνει, αλλά για να τον σώσει και να του προσφέρει την αιώνια ζωή.
