Η Γιορτή της Μητέρας είναι μια ημέρα γεμάτη αγάπη, τρυφερότητα και ευγνωμοσύνη.
Για πολλούς, είναι μια αφορμή να αγκαλιάσουν τη μητέρα τους, να της προσφέρουν ένα λουλούδι ή έναν λόγο αγάπης.
Όμως για κάποιους από εμάς, αυτή η ημέρα ξυπνά έναν διαφορετικό πόνο – τον πόνο της απώλειας.
Είναι η μέρα που θυμόμαστε εκείνες τις μητέρες που έφυγαν από κοντά μας, αφήνοντας ένα κενό που ποτέ δεν γεμίζει.
Οι μητέρες που δεν είναι πια μαζί μας συνεχίζουν να ζουν μέσα μας – στις αναμνήσεις, στις αξίες που μας δίδαξαν, στα λόγια που ακόμα ηχούν στ’ αυτιά μας.
Η αγάπη τους δεν τελειώνει με τον θάνατο· γίνεται φως που μας καθοδηγεί, παρηγοριά στις δύσκολες στιγμές, έμπνευση να συνεχίσουμε.
Σε αυτήν την ιδιαίτερη μέρα, δεν κρατάμε απλώς τη θλίψη.
Κρατάμε την ευγνωμοσύνη και τις γλυκές αναμνήσεις που αφήνουν πίσω μας ένα “πικρό” χαμόγελο.
Ανάβουμε ένα κερί, κοιτάζουμε μια φωτογραφία, κλείνουμε τα μάτια και ψιθυρίζουμε “σ’ αγαπώ” εκεί που ξέρουμε πως θα μας ακούσει.
Τιμούμε τις μητέρες μας με σιωπή, με προσευχή, με ένα λουλούδι στον τάφο τους ή με μια πράξη καλοσύνης που ξέρουμε πως θα τις έκανε περήφανες.
Ας μην φοβηθούμε τη λύπη αυτή τη μέρα.
Είναι απλώς η άλλη όψη της αγάπης!
Κάθε δάκρυ που κυλά, είναι η απόδειξη ότι υπήρξε κάποια που αγαπήθηκε πολύ – μια μητέρα μοναδική, ανεκτίμητη, αιώνια.
Για όλες τις μητέρες που λείπουν… Σας έχουμε μέσα στην καρδιά μας!!!
Και σήμερα, η Γιορτή της Μητέρας είναι και δική σας!
