Καταρχάς: κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα της κοινωνίας να θρηνήσει, να διαμαρτυρηθεί και να απαιτήσει δικαιοσύνη για τα 57 θύματα των Τεμπών — αυτό είναι ιερό και πρέπει να γίνεται με αποφασιστικότητα.
Όμως η χρήση της μνήμης ως άλλοθι για βανδαλισμούς ή για να υπονομευθεί η στοιχειώδης τάξη μπροστά στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη δεν τιμά ούτε τους νεκρούς ούτε την Δημοκρατία.
Το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη είναι χώρος δημόσιας μνήμης και σεβασμού και όχι σκηνικό μικροπολιτικής επίδειξης.
Η διαφύλαξη των ιστορικών μνημείων και της ευπρέπειας στις δημόσιες τελετές δεν είναι «νομιμότητα για το κράτος» εναντίον του λαϊκού αισθήματος· είναι βασική προϋπόθεση για να λειτουργεί σωστά μια Δημοκρατία που θέλει να διατηρεί την αξιοπρέπεια όλων των πολιτών.
Η απόπειρα να μετατραπεί ο δημόσιος χώρος σε πεδίο βανδαλισμού υπονομεύει την ίδια την απαίτηση για σεβασμό και Δικαιοσύνη.
Αν το αίτημα είναι δικαίωση και λογοδοσία, τότε ο δρόμος δεν περνάει μέσα από τη βεβήλωση μνημείων, αλλά μέσα από πιέσεις με νόμιμα μέσα: πολιτική ανάδειξη ευθυνών, πίεση στη Δικαιοσύνη, οργανωμένες διαδηλώσεις με σεβασμό στη δημόσια τάξη και συμμαχία με φορείς που απαιτούν λογοδοσία.
Όλοι οι πολίτες που αγωνίζονται για Δικαιοσύνη θα κερδίσουν περισσότερα όταν οι πράξεις τους έχουν ηθικό κύρος και δεν μπορούν να αποδοθούν σε «προκλητική ακρότητα».
Επιπλέον, η δημοκρατική αντιπαράθεση πρέπει να διατηρεί κανόνες: μην υιοθετούμε λογικές «εμείς εναντίον τους» που καλλιεργούν μίσος και στοχοποίηση.
Η προτροπή σε «ταραχή» ή σε απειλές έναντι όσων δεν συμφωνούν αποδυναμώνει το επιχείρημα και φέρνει την πολιτική συζήτηση σε επίπεδο που δεν αξίζει στους πολίτες ούτε στους νεκρούς.
Καλώ όσους εκπροσωπούν συλλογικά την οργή να τη διοχετεύσουν σε συγκεκριμένες, νομικά κατοχυρωμένες πρωτοβουλίες λογοδοσίας.
Τέλος — σαφές μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία και την κοινωνία: σεβασμός στη μνήμη, σεβασμός στο δημόσιο χώρο και ταυτόχρονα αποφασιστικότητα για απόδοση ευθυνών. Η μνήμη των 57 απαιτεί σοβαρότητα, συλλογικότητα και νόμιμη πίεση — όχι βανδαλισμούς που μπορούν να αναχαιτίσουν το κύρος του αιτήματος για δικαιοσύνη. Για όποιον θέλει να κινητοποιηθεί: οργανωθείτε, καταθέστε αιτήματα, απαιτήστε έρευνες και δίκες — αλλά κάντε το με τρόπο που θα αυξήσει και όχι θα μειώσει την επιρροή του δίκαιου αιτήματος σας.
Υ.Γ.: Ουδείς μίλησε για “Αλβανό” εκτός από εσάς.
