Η σιωπηλή μου διαμαρτυρία στη συνέντευξη Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ

Πριν λίγες ημέρες είχα την τιμή να παρευρεθώ ως Δημοσιογράφος και εκδότης σε όλες τις συνεντεύξεις Τύπου των πολιτικών αρχηγών, πλην του ΠΑΣΟΚ που δε μας κάλεσε ως ΜΜΕ.

Στην συνέντευξη Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, συνέντευξη που κράτησε μια ώρα σχεδόν παραπάνω από όλες τις άλλες, με τον Σωκράτη Φάμελλο να απαντά με απίστευτη ευχέρεια χωρίς teleprompters και εξαιρετική γνώση των θεμάτων ακόμη και στην πιο αντίθετη πολιτικά ερώτηση, είχα την ευκαιρία να ρωτήσω κι εγώ το πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ μια ερώτηση που δεν αφορούσε τον Αλέξη Τσίπρα, μιας που οι περισσότεροι συνάδελφοί Δημοσιογράφοι, είχαν περιγράψει τις ερωτήσεις τους από την προηγούμενη προφανώς ημέρα και όλες ήταν σχεδόν ίδιες, με τον ένα να “καπακώνει” τον άλλον!

Γνωρίζοντας πως θα με δείξει σε κοντινό πλάνο η τηλεόραση της ΕΡΤ φρόντισα να κάνω μια “σιωπηλή διαμαρτυρία” τοποθετώντας στο πέτο του σακακιού μου μια καρφίτσα με το σύμβολο της ειρήνης, το περιστέρι που κρατά στο ράμφος του ένα κλάδο ελαίας, το οποίο καθιερώθηκε ως σύμβολο της ειρήνης από αρχαιοτάτων χρόνων αφού στη Γένεση (κεφ. 8), μετά τον Κατακλυσμό, ο Νώε στέλνει ένα περιστέρι από την κιβωτό· εκείνο επιστρέφει κρατώντας στο ράμφος του έναν φρέσκο κλάδο ελιάς, σημάδι ότι τα νερά είχαν υποχωρήσει και η γη ξαναβλάστησε.

Έτσι το περιστέρι με την ελιά έγινε σύμβολο ελπίδας και νέας αρχής.

Ήταν μια διαμαρτυρία για τους ανά τον κόσμο πολέμους που έχουν καταστρέψει και αλλάξει με δισεκατομμύρια θανάτους ανθρώπων, ολόκληρο τον πλανήτη.

Και στην πραγματικότητα, τα τελευταία χίλια χρόνια δεν υπήρξε ούτε μια ημέρα παγκόσμιας ουσιαστικής ειρήνης!

Που είναι αυτή η παγκόσμια ειρήνη που μας μάθαινε ο δάσκαλος από το Δημοτικό σχολείο ακόμη;

Γιατί αρνείται το ανθρώπινο είδος να ζήσει ειρηνικά;

Τι έχουμε να χωρίσουμε εκτός από τα συμφέροντα άλλων;

Ελπίζω να φτάσει γρήγορα η μέρα που θα καταλάβουμε ότι με τον να τρώμε ο ένας τον άλλων δε θα καταφέρουμε τίποτε άλλο εκτός από το να ζούμε βυθισμένοι μέσα στη δυστυχία!!!