Ήρθε πάλι ο Ιούνιος και μαζί του έφερε μια γλυκιά αύρα από τα παιδικά μας καλοκαίρια…
Τα καλοκαίρια που ο χρόνος κυλούσε αργά, σαν κασέτα που παίζει την αγαπημένη μας μελωδία στο walkman.
Θυμάστε;
Ξυπόλυτοι στις αυλές, με παγωτό στο χέρι και τις τσέπες γεμάτες κοχύλια και πολύχρωμα καπάκια από αναψυκτικά.
Τα μεσημέρια είχαν τη μυρωδιά της μαμάς που μαγείρευε γεμιστά και τα απογεύματα ήταν γεμάτα παιχνίδι, τζιτζίκια και φωνές μέχρι να ανάψουν τα φώτα του δρόμου.
Ο Ιούνιος τότε ήταν υπόσχεση…
Η υπόσχεση της ανεμελιάς, του πρώτου παγωτού, του πρώτου καλοκαιρινού έρωτα, του ήλιου που δεν έλεγε να δύσει…
Σας εύχομαι αυτός ο μήνας να φέρει ξανά λίγη απ’ την παιδική σας αθωότητα, μια σταγόνα ξεγνοιασιάς και πολλές στιγμές που θα μυρίζουν σαν τα καλοκαίρια της δεκαετίας του ’90.
Καλό μήνα, με καρδιά γεμάτη αναμνήσεις!
