Η ιστορία του Άρη είναι στην αρχή πολύ λυπητερή και στη συνέχεια η πιο ευτυχισμένη!
Ο Άρης είναι ο πρώτος “κρατούμενος” σκύλος της ΕΛ.ΑΣ.
Ο αρχικός του ιδιοκτήτης τον παράτησε μια νύχτα στο Α.Τ. του Ευόσμου το 2015, ενώ ο Άρης ήταν μόλις κουτάβι με την αιτιολογία ότι ήταν ένας άγριο και επιθετικό σκυλι!
Κάτι πιο γελοίο δε θα μπορούσε να ισχυριστεί ο σούπερ ανεύθυνος, αφού το ζωντανό ήταν μόλις 2-3 μηνών κουτάβι!!!
Οι αστυνομικοί ειδοποίησαν φιλόζωους εθελοντές οι οποίοι τον πήραν από το κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος κυριολεκτικά!
Λίγες μέρες αργότερα τον υιοθέτησε μια κυρία, η οποία όμως με βάσει όσα μάθαμε μετά, τον παράτησε μέσα στο σπίτι της κλειδωμένο και με τις μπαλκονόπορτες ανοιχτές και εξαφανίστηκε για λίγο καιρό μέχρι που την εντόπισαν οι συγγενείς της.
Το σκυλάκι το εντόπισα περνώντας τυχαία από στενό της Νεάπολης Θεσσαλονίκης και παρατήρησα επί τρεις ημέρες πως το ζώο καθώς και το σπίτι είχαν εμφανή τα σημάδια της εγκατάλειψης.
Στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας διέμενε ένας γνωστός μου αστυνομικός και με ενημέρωσε κατ’ όπιν έρευνας μου πως το ζώο ήταν μόνο του επί μέρες!
Αμέσως ειδοποίησα την Άμεση Δράση και το τοπικό περιπολικό έφτασε στο σημείο, όμως κανείς δεν αναλάμβανε να ανοίξει την πόρτα του σπιτιού.
Έτσι παράνομα μεν αλλά με σωτήρια κατάληξη δε, κάλεσα κλειδαρά και άνοιξα το σπίτι παρουσία των γειτόνων και διεσώθη ο μικρός κούταβος.
Παράλληλα, βρήκα τους συγγενείς της κυρίας που το είχε και τότε και αυτή κατάλαβαν ότι η γυναίκα είχε εξαφανιστεί.
Ξεκινήσαμε έρευνα μαζί με την δήλωση εξαφάνισης της ΕΛ.ΑΣ. και η υπόθεση έφτασε μέχρι το “Φως στο τούνελ”.
Τελικά και την κυρία βρήκαμε μετά από λίγο καιρό αλλά και για τον σκυλάκο βρέθηκε μετά από ανάρτηση στο Facebook, μια αξία οικογένεια που είχε ένα χαριτωμένο παιδάκι και ήθελε ένα σκυλάκι για το παιδί τους που μεγάλωσε μαζί με τον Άρη, όπως τον ονόμασαν το χαριτωμένο κούταβο!
Εκ τότε ο Άρης, μια δεκαετία τώρα, περνάει μια ζωή χαρισάμενη, στις αγκαλιές των ανθρώπων που βρέθηκαν, ενδιαφέρθηκαν γι’αυτόν και τον αγάπησαν σαν ένα ισότιμο μέλος της οικογένειας τους.
Σήμερα, αν και πολλές φορές το είχα στο πρόγραμμα και μια φορά τον επισκέφθηκα αλλά δε τον βρήκα, βρεθήκαμε μετά από 10 χρόνια!!!
Ο Άρης που με είχε δει μόνο λίγες φορές στη ζωή του δέκα χρόνια πρίν, με αναγνώρισε και ήρθε κατ’ ευθείαν επάνω μου για χαρές, αγκαλιές, φιλιά και χάδια!!!
Πολυ τον αγάπησα και τον αγαπώ αυτόν το φίλο…
Θα τα ξαναπούμε σύντομα φίλε.
Να ευχαριστήσω τέλος τους ανθρώπους που του χάρισαν μια οικογένεια, την αγκαλιά και την αγάπη τούς!
